چاپ مطلب
گروه : خبر
/ با پویش ترافیک
تاریخ : 5 فروردين, 1399 - 11:13
یادداشت گشت و گذار و بیمار

نوروز است، نمی‌دانیم حالمان خوب است یا نه، خیلی از ما عزیزانی از دست داده‌ایم، برخی از ما کسانی رامی‌شناسیم که در کنار خانواده نیستند و در بیمارستان بستری هستند؛ عده‌ای از ما نیز در خانه نشسته‌ایم و برای همه آنها که بیمارند و یا به بیماری نزدیکند دست به دعا برده‌ایم.

ترافیکال- می‌دانیم که ویروس کرونا کشنده و دردناک است و با کسی شوخی ندارد، می‌دانیم که اگر در خانه نمانیم، عید را همچون سالهای گذشته سپری کنیم و به دید و بازدید و مسافرت برویم احتمال مبتلا شدن‌مان بسیار است، احتمال ناقل بودن و انتقال دادن به دیگران نیز به همان نسبت زیاد است.

تا به امروز زیاد گفتند و شنیدیم که در خانه بمانید تا زنجیره این بیماری قطع شود، شهر پر از تابلوهای هشدار دهنده است، یکی از آنها توجهم را جلب می‌کند: «با تردد بی مورد به بیماری نزدیک می‌شویم»؛ این فقط یک جمله ساده نیست که بی تفاوت از کنار آن بگذریم، هشداری جدی است که به ما می‌گوید حضور بی دلیل و بی مورد ما را به بیماری مبتلا می‌کند، بیماری که خلاص شدن از آن کاری شاید غیر ممکن و یا بسیار سخت باشد .

شاید از بار ترافیک نسبت به سال‌های گذشته کاسته شده باشد اما به نسبت شیوع این بیماری و هشدارها و توصیه‌هایی که به ما داده‌اند هنوز هم با ترافیک بالایی روبرو هستیم، هنوز هم خیلی از مردم در خیابان‌ها و جاده‌ها هستند و نمی‌دانم دلیلشان برای این بیرون رفتن‌ها چیست اما می‌دانم که امکان ندارد همه اینها کار مهمی داشته باشند.

سلامتی ما و عزیزانمان مهم‌تر از آن چیزی است که نتوانیم چند هفته در خانه بمانیم. لطفا با تردد بی مورد به بیماری نزدیک نشوید؛ بار ترافیکی را افزایش ندهید، خیابان‌ها را شلوغ نکنید و یادتان باشد که اگر همه ما با هم همکاری نکنیم پس از پایان نوروز خبرهای خوبی در انتظارمان نیست.