چاپ مطلب
گروه : خبر
/ با پویش ترافیک
تاریخ : 7 مرداد, 1398 - 10:02
دیدگاه دست از لجبازی در رانندگی برداریم!

یکی از معضلات دست و پا گیر شهری و ترافیکی لج و لجبازی رانندگان با همدیگر است؛ گویی اگر با تنفر به هم نگاه نکنند و ازهم سبقتی عجیب و پر سرعت نگیرند لقب شوماخر دوم به آنها اعطا نمی‌شود و کم می‌آورند!

به گزارش ترافیکال، معمولا هر کس که رانندگی می‌کنند با چنین مشکلی روبرو شده است، برخی رانندگان با نگاهشان به شما می‌گویند خط سبقت مال من است و کسی حق ندارد واردش شود، اگر وارد شدی با چنان ضربه‌ای مواجه می‌شوی که خودت و وسیله نقلیه‌ات راهی ناکجا آباد می‌شوید.

در یکی از روزهای گرم همین تابستان که معمولا آدم‌ها کم حوصله‌تر می‌شوند راننده پرایدی که ظاهرا دست همه کم حوصله‌ها را از پشت بسته بود با چنان سرعتی از میان دو پژو رد شد که آینه بغل یکی از ماشین‌ها را کند و تکه تکه کرد و بعد هم با همان سرعت به راهش ادامه داد.

یا مردی که چنان سرعت گرفته بود و قصد سبقت از راننده جلویی را که اتفاقا یک خانم بود داشت و چنان آن خانم را هول کرد که با عجله از سر راهش کنار رفت و از تصادفی خطرناک نجات پیدا کرد.

یا راکب موتورسیکلتی که وقتی دیدمش پارچه سفید رویش انداخته بودند و موتور هم گوشه‌ای دیگر پرتاب شده بود. همه افسوس می‌خوردند و نگاه می‌کردند اما درس عبرت نشد که نشد.

همین چند روز پیش بود که پرایدی سفید با یک کامیون تصادف کرده و طبق معمول مچاله شده بود، از راننده‌اش خبر نداریم که امیدوارم خدا معجزه کرده و زنده مانده باشد. اما پلیس می‌گفت سرعت بالای پراید عامل تصادف است.

بانویی تعریف می‌کرد که قصد سبقت از یک راننده مرد را داشته، وقتی مرد متوجه قصدش می‌شود سرعتش را بالاتر می‌برد تا او نتواند سبقت بگیرد و همین باعث شده بود تا زن به تصادفی خطرناک نزدیک شود اما فوری به جای اولش برگشت و از سبقت منصرف شد.

نمونه‌ها بسیارند، از کدامشان بگویم. از لج و لجبازی و منم منم کردن یا مرگی ناخواسته که فکر می‌کنیم فقط برای دیگران است؟ از نگاه چپ به دیگر رانندگان کردن یا راه انداختن دعوایی که می‌توانست با یک عذرخواهی ساده ختم به خیر شود.

لجبازی در رانندگی یکی از خطرناکترین کارهایی است که ممکن است از آدم سر بزند، ما برای نشان دادن خودمان، برای ثابت کردن برتری‌مان، برای گذاشتن حق دیگران کف دستشان، برای درست کردن دیگران، تلافی کردن و خنک شدن دلمان راننده نشدیم. ما رانندگی یاد گرفتیم که از آن برای پیشبرد کارهایمان استفاده کنیم نه اینکه مشکلات اخلاقی خود و دیگران را حل کنیم.

زمان که گواهینامه گرفتیم افسران از ما فنون راهنمایی و رانندگی را خواستند نه مسائل اخلاقی؛ پس چگونه است که بعضی از ما آدم‌ها تنها برای لحظه‌ای تلافی و لجبازی با جان خودمان و دیگران بازی می‌کنیم.

لجبازی خطرناک و خطر آفرین است. دست از لجبازی و نشان دادن برتری خودمان در رانندگی برداریم و نشان دهیم که برتری ما به شعور و آگاهی و مراعات دیگران است نه سرعت بالا و سبقت‌های بیجا. درست و بر اساس شخصیت و شعورمان رانندگی کنیم.